domonja LOVE suju

 

 

 

 เมื่อก่อนฉันเป็นแบบนี้หมกหมุ่นอยู่กับความคิดโง่ของตัวเอง

 

 

 

 แต่ตอนนี้ ฉันจะทำเพื่อ สิ่งที่ฉันต้องการแล้วละ

 

 

❤❤❤도넛❤❤❤

เนื้อเพลง: ที่คั่นหนังสือ

 

Lyrics: bookmarks. Album: Beam.

 

가사 : 즐겨찾기가없습니다.   

앨범 : 빔.

 ทางที่ผ่าน คืนและวันที่พ้นไปมีเรื่องราวที่หลากหลายเพิ่มขึ้นมากมายในแต่ละวันเปรียบชีวิตดั่งหนังสือที่รวมทุกความรู้สึกเหล่านั้นตั้งแต่พบจนวันที่เราต้องแยกไป

Way through night and day away. A variety of matters.
Increase in number each day. Edge as the book of life.
All of those feelings. Since we have found until day off.

밤낮으로 도망을 통해 위입니다. 문제의 다양한.
숫자 매일을 늘리십시오. 가장자리 인생의 책은.
모든 사람의 감정. 이후 우리는 쉬는 날이 전까지는 결과가 나왔다.

ทุกๆ อย่างมีเส้นทางที่ต้องเป็นคนที่เคยได้มองเห็น แค่พริบตาเดียวก็อยู่แสนไกลมีแค่ภาพเก่ากับเสียงที่มีแค่ความทรงจำเอาไว้ถูกบันทึกลงหน้าสุดท้ายด้วยน้ำตา

Everything has to be a path.Who has ever seen. Just once it is very remote.Is just an old picture with sound is only memories behind.Recorded the final page with tears.

모든 경로가되어야합니다. 누가 본 적있다. 그냥 한번 아주 외진입니다. 소리와 함께 그냥 옛날 사진만을 기억이 숨어있습니다. 눈물로 마지막 페이지를 기록했다.

วันคืนที่ใช้ร่วมกัน ทำเป็นที่คั่นเพื่อเปิดขึ้นมา เวลาเหงาใจ

Day night sharing. Made to open the barrier lonesome time.

주 야간 공유.  시간이 장벽을 만든 고독을 열고.

เหมือนเดินกลับไปในวันของเรา เหมือนภาพวันเก่าอยู่ในสายตาเสียงเพลงหนึ่งจะดังขึ้นมาเมื่อเธอจับมือฉันไว้

Like walking back in our day.Day in pictures like the old eyes.Music one more to come when she hands me.

다시 우리가 하루에 걷는처럼.주 눈처럼 오래된 그림이다.음악 한 번 더 그녀가 내 손에 와서.  

แววตาคู่เดิมที่เคยมองกัน ยืนยันว่ารักไม่เคยจางหายความเป็นจริงแยกเราให้ไกล ในความทรงจำหัวใจเราผูกกัน

Pairs have the same eyes that look well.Confirm that love never fade.Reality we call separation.In our hearts memories tied together.

쌍 안색 같은 눈을 가졌군요.이 사라지지 않는 사랑을 확인합니다.우리가 분리 전화 현실. 에서 마음에 추억을 함께 올랐다.

ในที่สุดชีวิตเราต้องก้าวไปเจอเรื่องราวที่หลากหลายเพิ่มขึ้นมากมายในแต่ละวัน  แต่ว่าเมื่อไรที่เหงาหัวใจของเราจะเปิดอ่านมันเพื่อซึมซับนาทีที่มันช่างสวยงาม

Finally, we must step forward to life.Find a variety of stories.Increase in number each day.But when the isolation of the heart, we will read it.It's so beautiful, absorbing minutes.

마지막으로, 우리는 앞으로 삶의 단계를해야합니다.다양한 이야기를 찾는다.숫자 매일을 늘리십시오.하지만 마음의 절연, 우리는 그것을 읽습니다.정말, 분만 흡수하고 아름다운가.

วันคืนที่ใช้ร่วมกันทำเป็นที่คั่นเพื่อเปิดขึ้นมา เวลาเหงาใจ

Day night sharing.Made to open the barrier lonesome time.

주 야간 공유.시간이 장벽을 만든 고독을 열고.

เหมือนเดินกลับไปในวันของเรา  เหมือนภาพวันเก่าอยู่ในสายตาเสียงเพลงหนึ่งจะดังขึ้นมาเมื่อเธอจับมือฉันไว้

Like walking back in our day. Day in pictures like the old eyes.Music one more to come when she hands me.

다시 우리가 하루에 걷는처럼. 주 눈처럼 오래된 그림이다.음악 한 번 더 그녀가 내 손에 와서.    

แววตาคู่เดิมที่เคยมองกัน ยืนยันว่ารักไม่เคยจางหายความเป็นจริงแยกเราให้ไกล ในความทรงจำหัวใจเราผูกกัน

Pairs have the same eyes that look well.Confirm that love never fade. Reality we call separation.In our hearts memories tied together.

쌍 안색 같은 눈을 가졌군요.이 사라지지 않는 사랑을 확인합니다. 우리가 분리 전화 현실.에서 마음에 추억을 함께 올랐다.เ

หมือนเดินกลับไปในวันของเรา  เหมือนภาพวันเก่าอยู่ในสายตาเสียงเพลงหนึ่งจะดังขึ้นมาเมื่อเธอจับมือฉันไว้

Like walking back in our day.  Day in pictures like the old eyes.Music one more to come when she hands me.

다시 우리가 하루에 걷는처럼.  주 눈처럼 오래된 그림이다.음악 한 번 더 그녀가 내 손에 와서.

แววตาคู่เดิมที่เคยมองกัน ยืนยันว่ารักไม่จากไปไหนความผูกพันที่เขียนด้วยใจ ไม่มีอะไรหรือใครจะลบมัน

Pairs have the same eyes that look well.Love confirmed that the go anywhere.Attachment to be written. What or who will not remove it.

쌍 안색 같은 눈을 가졌군요.사랑은 어디 가서 확인했다.첨부 파일을 작성해야합니다.누가 무엇을하거나 제거하지 않습니다.

 

 

หายหัวไปนาน ถึงนานมาก ด้วยความที่เครียดมากมาย ฉันเก็บมันมานานหลายๆเรื่องจนทนไม่ไหว

 

ฉันไปนั่งใต้ต้นไม้ เขียนในสิ่งที่อยากเขียนอยากระบาย มองดู คนแก่ทำนาอ้า ลมเย็นแล้วฝนก็ตก

 

ฉันคิดว่า ถ้าใช้เวลาช่วงนี้ เขียนความรู้สึก ตัวเองที่ออกมา แล้วลองส่งไปสำหนักพิมพ์ต่างๆ คิดแล้วคิดอีก อ้ามันจะพอที่ทางเขาจะรับไหม

คนเรามีหลายอย่างในชีวิต ที่ต้องทำ ทุกคนต้องทำให้เต็มที่ ก่อนที่จะไม่ได้ทำมัน

 

 

 พวกพี่ชายได้พักแล้ว ดีใจจัง เลย แต่พี่ก็ต้องทำงานต่อ

 

พี่ๆแค่ผู้ชายที่ธรรมดา ที่ทำตามความฝันตัวเองสำเร็จ คนธรรมดา ที่น่าเอาเป็นตัวอย่าง

 

พี่ชาย ขอบคุณ

 

ตลอดเวลา 2-3 เดือนที่ผ่านๆมา ฉันคิดมาตลอด ว่าสิ่งอะไรที่สำคัณแต่มันก็ไม่ออก พยามแล้วแต่ไม่เลย

เพื่อน . นัททำไมแกชอบเอาเรื่องของคนอื่นมาคิด มันไม่เกี่ยวกับแกเลย

เพื่อน 2. ถึงแม้จะเป็นเรื่อง พ่อแม่แก แกก็ไม่จำเป็นต้องคิด  เรื่อง ของพวกKOO ด้วย ทำไม

 โดนัท .........................

เพื่อนคนที่ 3. แกทำไม่ชอบเอาเรื่องของคนอื่นๆมาคิดให้ไม่สะบายใจ ฮ่ะ [ให้ตายเหมือนเสียงฟ้าลงมาดั

งได้ยินไปถึงจักรวาล] 

โดนัท.............................................. 

เพื่อนคนที่4.รู้ไหม การที่แกเป็นแบบนี้ พวก... กลัวน่ะ ... รู้ไหม   [E] V..  แล้วก็มากมาย ที่ตามมา

 คนที่5 ที่6 ที่7 ที่8  ทั้งห้อง 30กว่าคน 55555

ทั้งหญิงชาย

 

มันเกิดขึ้นนานแล้ว ไม่สิ ไม่นาน ประมาณ 1ปีได้มั๊ง เพื่อนที่มหาลัย มักจะบอกแบบดี

 

หลายคนบอกความแตกต่าง หรือนิสัยนั้นละ อะไรทำนองนั้น

 พักก่อน ตากผ้า ก่อน

0.1

 

มันน่าเกลียด น่ากลัวน่าระแวง ไปหมด คนที่ฉันรักก็เคยประสบมันมา

 

 

 

และฉันก็ประสบกับ คำนี้เมือนกัน  

 

ฉันไม่ชอบเลย ที่เห็นเตียงในโรงพยาบาล ถึงจะเป็นหนัง ฉันก็ไม่อยากดู  แค่ได้ยิน คำนี้ ฉันก็ สั่นไปทั้งตัว

 

ฉันไม่อยากให้มันเกิดขึ้น  ไม่อยากให้ใครปาดเจ๊บ ไมอยากให้มีคนเสียชีวิต

 

ไม่อยากให้เป็นอย่างฉัน  เพราะ คำว่าอุบัติเหตุ มันพราก ความฝันฉันไป

 

นี้มันคือรถของพี่ๆๆ

 

แต่รถฉันมอเตอร์ไซค์ ที่แหลกไปทั้งคัน ฉันมองดูรถน้ำตาไหล เพราะสงสารมัน  มันเป็นเพราะ ฉันอง

 

เจ้า โดม่อนจัง ถึงเป็นแบบนี้  

มีคนถ่ายรูปรถฉันไว้ แต่ตอนนี้มันหายไปไหนแล้วไม่รู้

 

ตอนที่นอนโรงพยาบาล ฉันต้องใส่เหล็ก เพื่อให้กลามปากที่มันตกลงมาเข้าที่ เกือ 2เดือน ที่ต้อง กินแต่ข้าวแหละๆๆๆ  จากคนที่หนัก 57 กิโล  5555 มันลงไปเยอะมาก จนมากที่สุด ถ้าไม่นับส่วนที่หายไปน่ะ

 เหลือ อยู่ 35 กิโล 5555  ยังกับคนไม่มีตัวตนเลย

 

อ้า ได้ระบายแบบนี้ ค่อยดีหน่อย

 

ความจริงฉันไม่ควรนึกถึงมันนี้น้า

จะเกือบ 3 ปี ฉันไม่เคยที่จะเสียใจ ร้องไห้ กับเรื่องที่เสียมันไป

 

แต่ฉันร้องเพราะ มันทำให้ฉันทำตามความฝันของฉันไม่ได้

 

 

การเต้น ของฉัน ที่เกี่ยวข้อง ทั้ง รำ เชียร์ลีดเดอร์ ทุกๆๆอย่างที่ฉันทำมา ตั้งแต่เรียนอนุบาล

 

มันจบลงเพราะเหตุตอนนั้น

 

แต่ตอนนี้น่ะเหรอ ฝัน มันกลับมาอีกครั้ง เพราะ พี่ๆ ทั้ง 13 คน

 

 

ขอบคุณมากค่ะ

 

진심으로 감사합니다.
 

ฉันจะไม่ยอมแพ้ 

edit @ 31 Jul 2009 20:03:43 by domonja